Το ημερολόγιο της Εκκλησίας είναι από παλιά δεμένο με τις κινήσεις του ουρανού, επειδή ο κύκλος του έτους πάντοτε μετριόταν με τις κινήσεις του Ήλιου και της Σελήνης.

Το Πάσχα ορίζεται από τη Σελήνη

Στη Δυτική Εκκλησία, το Πάσχα εορτάζεται «την Κυριακή μετά την πρώτη πανσέληνο που συμπίπτει με την εαρινή ισημερία ή έπεται αυτής» (η πραγματική ημερομηνία καθορίζεται με πίνακες που έχει θεσπίσει η Εκκλησία). Ως αποτέλεσμα, η ημερομηνία του Πάσχα αλλάζει κάθε χρόνο και μπορεί να πέσει οποτεδήποτε από τα τέλη Μαρτίου ως τα τέλη Απριλίου. Αυτό συνδέεται στενά με το ιουδαϊκό Πάσχα, το οποίο παραδοσιακά εορτάζεται γύρω από την εαρινή πανσέληνο.

Μετρώντας τον ουρανό για να διορθωθεί το ημερολόγιο

Το 1582, ο Πάπας Γρηγόριος ΙΓ΄ μεταρρύθμισε το ημερολόγιο (Γρηγοριανό ημερολόγιο), επειδή με το παλαιό ημερολόγιο η πραγματική εαρινή ισημερία και η ισημερία του ημερολογίου είχαν αποκλίνει περίπου 10 ημέρες μεταξύ τους. Το ημερολόγιο που χρησιμοποιείται σήμερα ευρέως σε όλο τον κόσμο διευθετήθηκε τότε μέσω αστρονομικών υπολογισμών.

Η Περίοδος της Έλευσης και ο χειμωνιάτικος νυχτερινός ουρανός

Η Περίοδος της Έλευσης (Advent) είναι η περίοδος που περιλαμβάνει τις τέσσερις Κυριακές πριν από τα Χριστούγεννα. Στο Βόρειο Ημισφαίριο πέφτει γύρω από το χειμερινό ηλιοστάσιο, όταν οι νύχτες είναι οι μεγαλύτερες, και τηρείται ως χρόνος αναμονής του φωτός κατά τη σκοτεινότερη εποχή του έτους.

Το σημερινό ημερολόγιο και ο ουρανός